Dünyada en popüler taksi markaları: şehir örnekleri ve düzenlemelerin etkisi

LEVC TX’den Toyota Comfort’a uzanan şehir örnekleriyle, taksi filolarında en popüler markalar analiz ediliyor; düzenlemeler ve maliyetler öne çıkıyor.

Taksi filolarında kullanılan otomobillerin seçimi yalnızca yolcu beklentileriyle değil, mevzuat, belediye politikaları ve filo işletmecilerinin stratejileriyle de şekilleniyor. Bu yüzden en popüler taksi markasını belirlemek çoğu zaman, nerede güvenilir veri bulunduğuna ve nerede ancak dolaylı ama anlamlı işaretler olduğuna bağlı.

Londra en net örneklerden biri. Kentte lisanslı siyah taksilerin yarıdan fazlası artık LEVC TX. Bu baskınlık, amaca yönelik üretilmiş taksilere ve düşük emisyona öncelik veren uzun vadeli düzenleme kararlarının bir yansıması; tek bir modeli başkentin sokaklarında fiili standart haline getirdi.

Tokyo farklı ama iyi belgelenmiş bir tablo sunuyor. 2018 itibarıyla kentteki taksilerin yaklaşık yüzde 70’i Toyota Comfort, yaklaşık yüzde 10’u Toyota JPN Taxi idi; bu da daha yeni ve erişilebilir tasarımlara doğru kademeli bir geçişin erken safhasına işaret ediyordu.

Başka yerlerde tablo daha muğlak, ancak yine de öğretici. Dubai’de büyük işletmecilerden Cars Taxi’nin 1.300 adet Toyota Camry Hybrid siparişi, büyük şehir filolarında yakıt verimliliği ve işletme maliyetlerinin yükselen önemini vurguluyor. Singapur’da ise daha çeşitlendirilmiş bir yaklaşım benimsendi: ComfortDelGro, premium taksi segmentine Toyota Alphard Hybrid modellerini dahil ederken, GrabCab hizmete 40 adet Toyota Prius hibritten oluşan bir filoyla başladı.

New York şeffaflığın sınırlarını hatırlatıyor. Lisanslı sarı taksilerin sayısı sabit ve resmi olarak kayıtlı olsa da, kamusal veri setleri filonun marka ve model bazında dağılımını açıklamıyor. Kent yönetimi bir dönem Nissan NV200 için Yarının Taksisi adını kullanmış, ancak modelin toplam filo içindeki payını gösteren resmi rakamlar yayımlanmamış.

Benzer boşluklar Hindistan’da ve Avrupa’nın bazı bölgelerinde de görülüyor. İngilizce kaynaklar, yaygın kullanılan modellerden ya da taksi işletmecilerine dönük üretici girişimlerinden söz ediyor, fakat doğrulanmış pazar paylarını vermiyor. Bütün bu örnekler, veri açısından zengin pazarlarda bile tek bir en popüler taksi markası fikrinin çoğunlukla kent ölçeğinde geçerli kaldığını; küresel eğilimlerden ziyade yerel kurallar ve önceliklerle şekillendiğini gösteriyor.